بیمارستان ها برای محافظت از بیماران طراحی شده اند. با این حال، برای بسیاری از متخصصان مراقبت‌های بهداشتی، به‌ویژه آن‌هایی که در رادیولوژی مداخله‌ای، قلب و عروق، پزشکی هسته‌ای، انکولوژی تشعشعات، و سایر بخش‌های مرتبط با تشعشعات کار می‌کنند، قرار گرفتن در معرض پرتوهای شغلی بخشی از کار روزانه باقی می‌ماند.

چالش این نیست که هر روشی شامل یک رویداد تشعشعی بزرگ است. در بیشتر موارد، نگرانی، قرار گرفتن در معرض تجمعی است.

یک پزشک ممکن است ده‌ها روش فلوروسکوپی{0}}در هفته انجام دهد. یک تکنسین رادیولوژی ممکن است سال‌ها روی سیستم‌های اشعه ایکس- کار کند. کارکنان پزشکی هسته ای ممکن است به طور معمول با رادیوداروها رسیدگی کنند. پرستاران، فیزیکدانان پزشکی، پرسنل تعمیر و نگهداری و سایر کارکنان بیمارستان نیز ممکن است وارد مناطق تحت کنترل شده یا در نزدیکی منابع تشعشع کار کنند.

قرار گرفتن در معرض در طول هر روش ممکن است قابل کنترل به نظر برسد. مشکل این است که بدانیم این مواجهه های مکرر چگونه در طول زمان انباشته می شوند.

اینجاست که دزیمترهای شخصی الکترونیکی ارزش فزاینده ای پیدا می کنند.

دزیمتری نشان سنتی بخش مهمی از حفاظت در برابر تشعشعات شغلی است، اما بیمارستان‌های مدرن با نیاز روزافزون به اطلاعات{0}زمان واقعی مواجه هستند. کارکنان و مدیران ایمنی تشعشع به طور فزاینده‌ای می‌خواهند بدانند در طول یک روش چه اتفاقی می‌افتد، نه اینکه فقط هفته‌ها بعد یک گزارش دوز دریافت کنند.

برای بیمارستان‌هایی که بخش‌های تصویربرداری شلوغ، مراکز پزشکی هسته‌ای و مجموعه‌های مداخله‌ای را اداره می‌کنند، دزیمترهای الکترونیکی می‌توانند لایه‌ای از آگاهی را فراهم کنند و به حمایت از یک رویکرد فعال‌تر برای محافظت در برابر تشعشع کمک کنند.

مشکل اصلی: قرار گرفتن در معرض تابش اغلب نامرئی است

تشعشع را معمولاً نمی توان دید، بو کرد یا حس کرد. پزشکی که در طول یک روش فلوروسکوپی{1}}در نزدیکی بیمار می ایستد ممکن است فوراً متوجه نشود که چقدر پرتوهای پراکنده به بدن او می رسد.

یک تکنسین پزشکی هسته‌ای که مواد رادیواکتیو را مدیریت می‌کند نمی‌تواند برای تعیین قرار گرفتن در معرض به ادراک شخصی تکیه کند.

این یک چالش اساسی ایمنی ایجاد می کند.

کارگران ممکن است از رویه های تعیین شده پیروی کنند و از تجهیزات حفاظتی استفاده کنند در حالی که هنوز از شرایط واقعی مواجهه خود در یک لحظه خاص آگاهی محدودی دارند.

بیمارستان‌ها به‌طور سنتی این مشکل را از طریق دزیمترهای غیرفعال مانند TLD، OSL و سایر سیستم‌های نظارتی مبتنی بر نشان- رسیدگی می‌کنند.

این دستگاه‌ها برای ثبت‌های طولانی مدت دوز شغلی مهم هستند، اما معمولاً در طول کار روزانه بازخورد فوری ارائه نمی‌دهند.

دزیمترهای شخصی الکترونیکی یا EPD، با ارائه اطلاعات پیوسته دوز و نرخ{0}دوز در زمانی که کارگر در حال انجام وظایف خود است، رویکرد متفاوتی ارائه می‌دهد. دزیمترهای الکترونیکی را نیز می‌توان به گونه‌ای پیکربندی کرد که در صورت رسیدن به آستانه‌های دوز یا دوز از پیش تعریف‌شده، آلارم‌هایی ارائه کنند.

چرا گزارش های تاخیری دوز برای بیمارستان های شلوغ کافی نیست؟

دزیمتری شخصی سنتی معمولاً در یک چرخه گزارش کار می کند.

یک نشان برای یک دوره مشخص پوشیده می شود، جمع آوری، پردازش می شود و سپس برای ایجاد یک رکورد دوز شغلی استفاده می شود.

این سیستم برای انطباق و نظارت طولانی مدت ارزشمند است. با این حال، همیشه به یک کارگر کمک نمی کند تا به یک سوال فوری مانند:

آیا در حال حاضر دوز غیرمعمول بالایی دریافت می کنم؟

این تمایز در محیط های مراقبت های بهداشتی مدرن اهمیت دارد.

یک پزشک را در نظر بگیرید که یک روش مداخله ای طولانی و از نظر فنی پیچیده را انجام می دهد. این روش ممکن است نیاز داشته باشد:

طولانی شدن زمان فلوروسکوپی

توالی تصویربرداری مکرر

موقعیت نزدیک به بیمار

تغییرات مکرر در محل کارکنان

چندین متخصص پزشکی که در نزدیکی منبع تشعشع کار می کنند

شرایط تشعشع پراکنده می تواند بسته به نوع روش، موقعیت بیمار، هندسه تصویربرداری، محافظ و محل کارکنان تغییر کند.

یک نشان غیرفعال سابقه مواجهه را ثبت می کند. یک دزیمتر الکترونیکی می‌تواند آگاهی عملیاتی{1}در زمان واقعی را ارائه دهد.

برای بیمارستان هایی که سعی در تقویت فرهنگ ایمنی پرتویی دارند، این تفاوت قابل توجه است.

رویه‌های مداخله‌ای چالش‌های مواجهه مداوم ایجاد می‌کنند

کاردیولوژی مداخله ای و رادیولوژی مداخله ای از جمله حوزه هایی هستند که مدیریت پرتوهای شغلی نیازمند توجه ویژه است.

متخصصان مراقبت های بهداشتی ممکن است دوره های طولانی را نزدیک به تجهیزات فلوروسکوپی کار کنند. با گذشت زمان، مواجهه مکرر می تواند به یک نگرانی مهم ایمنی شغلی تبدیل شود.

بیمارستان ها معمولاً بر چندین لایه حفاظتی متکی هستند، از جمله:

پیش بند سربی

سپرهای تیروئید

عینک محافظ

سپرهای معلق-سقفی

موانع محافظ روی میز-نصب شده است

روش های تصویربرداری بهینه

پایش دوز شخصی

اصول به حداقل رساندن زمان قرار گرفتن در معرض، به حداکثر رساندن فاصله از منبع، و استفاده از محافظ مناسب برای حفاظت در برابر تشعشع اساسی است.

با این حال، تجهیزات حفاظتی محافظت یکسانی را در هر موقعیت کاری یا روشی ارائه نمی دهند.

کارکنان ممکن است در موارد دشوار به بیمار نزدیک تر شوند. یک سپر ممکن است همیشه در موقعیت بهینه قرار نگیرد. رویه های مختلف ممکن است الگوهای پراکندگی متفاوتی ایجاد کنند.

نظارت بر دوز واقعی-در این شرایط می‌تواند بازخورد بیشتری ارائه دهد.

آلارم‌های زمان واقعی می‌توانند به کارگران کمک کنند سریع‌تر واکنش نشان دهند

یکی از قوی ترین مزیت های دزیمتر الکترونیکی، توانایی ارائه آلارم های فوری است.

بسته به پیکربندی دستگاه، هشدارها ممکن است در موارد زیر فعال شوند:

نرخ دوز بالاتر از یک آستانه از پیش تعریف شده است

دوز تجمعی به سطح هشدار می رسد

یک وضعیت تابشی غیرمنتظره رخ می دهد

هدف جایگزینی قضاوت حرفه‌ای یا رویه‌های ایمنی بیمارستانی نیست.

در عوض، زنگ یک لایه هشدار اضافی را فراهم می کند.

به عنوان مثال، یک کارمند مراقبت‌های بهداشتی ممکن است ناخواسته زمان بیشتری از حد انتظار را در یک منطقه{0}}در معرض بیشتر صرف کند.

یک هشدار زمانی واقعی-می تواند کارگر را تشویق کند:

موضع آنها را مرور کنید

در جایی که عملی است فاصله را افزایش دهید

محافظ را بررسی کنید

زمان غیر ضروری نزدیک میدان تشعشع را کاهش دهید

در صورت غیرعادی بودن شرایط به پرسنل ایمنی مناسب در برابر تشعشعات اطلاع دهید

این به ویژه مفید است زیرا قرار گرفتن در معرض شغلی اغلب تحت تأثیر تصمیمات کوچکی است که در طول روز کاری تکرار می شوند.

حمایت از اصل ALARA در کار روزانه بیمارستانی

اکثر برنامه‌های حفاظت در برابر تشعشع از اصل ALARA پیروی می‌کنند: قرار گرفتن در معرض تشعشع را تا حد قابل قبولی پایین نگه می‌دارند.

اصل به خوبی درک شده است.

چالش استفاده مداوم از آن در محیط های بالینی شلوغ است. در طول یک روش دشوار، تیم پزشکی به طور طبیعی بر روی بیمار متمرکز است.

قرار گرفتن در معرض تشعشع ممکن است به یک نگرانی ثانویه تبدیل شود، به ویژه زمانی که این روش فوری یا از نظر فنی نیاز دارد.

دزیمترهای الکترونیکی می توانند یادآوری عملی از شرایط تشعشع در حین انجام کار باشند.

این بازخورد{0}زمان واقعی ممکن است به کارگران کمک کند تا نحوه تغییرات در موارد زیر را بهتر درک کنند:

فاصله

موقعیت

مدت زمان پروسه

محافظ

تکنیک تصویربرداری

بر قرار گرفتن در معرض آنها تأثیر می گذارد.

با گذشت زمان، این می تواند آگاهی بهتر از تشعشع و عادات ایمنی قوی تر را پشتیبانی کند.

کارکنان پزشکی هسته ای با چالش های نظارتی متفاوتی روبرو هستند

قرار گرفتن در معرض تابش در بیمارستان ها به بخش های اشعه ایکس و فلوروسکوپی محدود نمی شود. پرسنل پزشکی هسته ای ممکن است با رادیوداروهای مورد استفاده برای اقدامات تشخیصی و درمانی کار کنند.

پرسنل در معرض بالقوه می توانند شامل موارد زیر باشند:

پزشکان پزشکی هسته ای

تکنسین های پرتو پزشکی

رادیو داروسازان

فیزیکدانان پزشکی

کارکنانی که زباله های رادیواکتیو را مدیریت می کنند

پرسنل تعمیر و نگهداری

پرستاران و سایر کارگرانی که وارد مناطق تحت کنترل می شوند

رهنمودهای بین المللی تشخیص می دهد که ممکن است نظارت فردی برای کارگرانی که این فعالیت ها را انجام می دهند، بسته به شرایط مواجهه شغلی و الزامات ملی قابل اجرا مورد نیاز باشد.

در پزشکی هسته ای، دزیمترهای الکترونیکی می توانند اطلاعات فوری در مورد دوز تجمعی و نرخ دوز فعلی ارائه دهند. راهنمای بین‌المللی همچنین اشاره می‌کند که خواندن مستقیم دزیمترهای عملیاتی می‌تواند در پزشکی هسته‌ای مفید باشد، به‌ویژه در مواردی که اطلاعات دوز زمان واقعی و آلارم‌های از پیش تعیین‌شده ارزش عملیاتی بیشتری را ارائه می‌کنند.

کارکنان بیمارستان به بیش از یک نوع نظارت نیاز دارند

یک اشتباه رایج این است که فرض کنیم یک دزیمتر می تواند تمام نیازهای ایمنی تشعشع را برطرف کند. کاربردهای بیمارستانی مختلف ممکن است به رویکردهای نظارتی متفاوتی نیاز داشته باشد.

به عنوان مثال:

ممکن است برای ارزیابی قرار گرفتن در معرض شغلی، نظارت بر کل بدن- لازم باشد.

دزیمترهای حلقه ممکن است زمانی مهم باشند که دست‌ها و انگشتان در طی برخی روش‌ها یا فعالیت‌های{0}}دست‌کاری منبع، نور بیشتری دریافت می‌کنند.

دزیمترهای الکترونیکی ممکن است اطلاعات عملیاتی{0}در زمان واقعی را ارائه دهند.

ممکن است برای اندازه گیری شرایط تشعشع در مناطق خاص نیاز به دستگاه های نقشه برداری باشد.

نظارت بر آلودگی ممکن است در جاهایی که مواد رادیواکتیو مورد استفاده قرار می گیرند، مورد نیاز باشد.

مؤثرترین برنامه‌های حفاظت در برابر تشعشع، ابزارهای نظارتی را بر اساس محیط کار واقعی و خطرات مواجهه انتخاب می‌کنند.

یک دستگاه به ندرت راه حل کامل است.

حفاظت از کارکنان در طی مراحل طولانی

روش‌های طولانی یکی از کاربردی‌ترین دلایلی است که بیمارستان‌ها به پایش دوز واقعی-علاقه دارند.

در طول مداخلات هدایت‌شده با فلوروسکوپی{0}}طولانی، قرار گرفتن در معرض شغلی می‌تواند برای مدت طولانی‌تر از حد انتظار ادامه یابد.

تیم پزشکی همچنین ممکن است تجربه کند:

خستگی جسمانی

حجم کار بالا

تمرکز بر وظایف پیچیده بالینی

کاهش آگاهی از وضعیت بدن

دزیمترهای الکترونیکی می‌توانند بازخورد مستمر مواجهه را بدون نیاز به انتظار کارگران برای گزارش نشان ماهانه یا فصلی ارائه دهند.

این اطلاعات می تواند به ویژه برای شناسایی رویه ها یا شیوه های کاری مرتبط با قرار گرفتن در معرض شغلی بالاتر مفید باشد.

سپس تیم‌های ایمنی پرتوهای بیمارستانی می‌توانند بررسی کنند که آیا به بهبودهایی در موارد زیر نیاز است یا خیر:

ترتیبات محافظ

موقعیت یابی کارکنان

طراحی گردش کار

پروتکل های رویه

برنامه های آموزشی

هدف صرفا جمع آوری داده های بیشتر نیست. استفاده از اطلاعات قرار گرفتن در معرض برای بهبود شیوه های کاری است.

فشار انطباق در حال افزایش است

بیمارستان ها با فشار فزاینده ای مواجه هستند تا نشان دهند که خطرات تشعشع به درستی مدیریت می شوند. حفاظت در برابر تشعشعات شغلی بیش از صدور نشان برای کارکنان است.

برنامه های ایمنی در برابر تشعشع ممکن است نیاز به توجه داشته باشند:

نظارت شخصی

سوابق دوز

تعمیر و نگهداری تجهیزات

آموزش کارکنان

کنترل های ناحیه تشعشع

بررسی های مواجهه

گزارش رگولاتوری

رویه های تضمین کیفیت

الزامات نظارتی برحسب کشور و حوزه قضایی متفاوت است، اما نظارت شخصی بخش مهمی از برنامه‌های حفاظت از تشعشعات شغلی برای کارگرانی است که ممکن است در معرض قرار گرفتن شغلی قابل توجهی قرار بگیرند.

دزیمترهای الکترونیکی نباید به طور خودکار به عنوان جایگزینی برای همه برنامه های دزیمتری غیرفعال رسمی یا قانونی مورد نیاز تلقی شوند. در بسیاری از موارد، بیمارستان ها ممکن است از نظارت الکترونیکی به عنوان یک ابزار ایمنی عملیاتی اضافی در کنار سیستم ثبت دوز مورد نیاز خود استفاده کنند.

این تمایز مهم است.

ارزش واقعی دزیمتر الکترونیکی اغلب توانایی آن در کمک به کارکنان و تیم های ایمنی تشعشع در شناسایی شرایط غیرعادی است در حالی که هنوز زمان برای پاسخ دادن وجود دارد.

سیستم‌های دزیمتری قدیمی می‌توانند آگاهی ایمنی را محدود کنند

بسیاری از بیمارستان ها به طور کامل به برنامه های نشان غیرفعال سنتی متکی هستند. هیچ مشکلی در نظارت غیرفعال وجود ندارد. همچنان به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد و نقش مهمی در ثبت دوز شغلی ایفا می کند.

محدودیت زمان بندی است. اگر در اوایل دوره نظارت، مواجهه غیرمعمولی رخ دهد، کارگر ممکن است تا زمانی که نشان پردازش نشود و نتایج بررسی نشود، از آن مطلع نباشد.

این یک شکاف بین قرار گرفتن در معرض و اقدام اصلاحی ایجاد می کند.

دزیمترهای الکترونیکی این شکاف را کاهش می دهند.

آنها می توانند ارائه دهند:

اطلاعات دوز تجمعی-در زمان واقعی

دوز کنونی-خوانش نرخ

آلارم های صوتی

هشدارهای بصری

آگاهی از مواجهه فوری

برای بخش‌های پرخطر یا رویه‌های خاص، این اطلاعات اضافی می‌تواند توانایی تشخیص و بررسی شرایط مواجهه غیرمعمول را بهبود بخشد.

دزیمترهای الکترونیکی می توانند فرهنگ ایمنی را بهبود بخشند

فناوری به تنهایی بیمارستان امن تری ایجاد نمی کند. دزیمتر زمانی موثرتر است که بخشی از فرهنگ حفاظت از تشعشع گسترده‌تر باشد.

بیمارستان ها هنوز نیاز دارند:

آموزش مناسب پرسنل

رویه های ایمنی در برابر تشعشعات

محافظ مناسب

کنترل کیفیت تجهیزات

ارزیابی ریسک منظم

متخصصان واجد شرایط ایمنی در برابر اشعه

دزیمترهای الکترونیکی می‌توانند از این سیستم‌ها پشتیبانی کنند و قرار گرفتن در معرض تابش را برای کارگران بیشتر نمایان کنند.

هنگامی که کارکنان می توانند تغییرات در میزان دوز را ببینند، حفاظت در برابر تشعشع ملموس تر می شود.

به جای اینکه ایمنی در برابر تشعشعات را به عنوان یک سیاست انتزاعی ببینند، کارگران بازخورد مستقیمی در مورد محیطی که در آن کار می کنند دریافت می کنند.

این می تواند استفاده مداوم تر از شیوه های خوب را تشویق کند.

انتخاب دزیمترهای الکترونیکی برای کاربردهای بیمارستانی

بیمارستان ها باید دزیمترهای الکترونیکی را بر اساس محیط کاری خاص خود ارزیابی کنند. ملاحظات مهم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

نوع تابش و انرژی

محدوده اندازه گیری میزان دوز و دوز{0}}

توابع زنگ هشدار

نمایش خوانایی

عملکرد باتری

سهولت عملیات

قابلیت ثبت اطلاعات

الزامات کالیبراسیون

سازگاری با رویه های ایمنی بیمارستان

بیمارستان ها همچنین باید تأیید کنند که ابزار انتخابی برای کاربردهای مورد نظرشان مناسب است و با الزامات قانونی و فنی محلی مربوطه مطابقت دارد.

Astral Route دزیمترهای پرتوهای شخصی الکترونیکی و سایر راه حل های نظارت بر تشعشع را برای کاربردهایی که شامل قرار گرفتن در معرض تشعشعات شغلی هستند ارائه می دهد.

برای بیمارستان ها و سازمان های مراقبت های بهداشتی، تجهیزات مدرن مانیتورینگ تشعشع می تواند بخش هایی مانند:

کاردیولوژی مداخله ای

رادیولوژی مداخله ای

تصویربرداری تشخیصی

پزشکی هسته ای

تحقیقات مرتبط با تشعشع-

برنامه های ایمنی پرتوهای بیمارستانی

هدف صرفاً جایگزینی یک نشان سنتی با دستگاه دیگری نیست. هدف این است که کارکنان و مدیران ایمنی را با دید عملیاتی بهتری که در آن اطلاعات{1}زمان واقعی می‌تواند تفاوت عملی ایجاد کند، ارائه دهد.

راه حل های سفارشی شده را برای شما در اینجا بررسی کنیدhttps://www.astralroutetech.com/radiation-دوزیمتر/

سوالات متداول

چرا کارکنان بیمارستان به دزیمترهای الکترونیکی نیاز دارند؟

دزیمترهای الکترونیکی می‌توانند اطلاعات زمانی واقعی درباره دوز تجمعی تابش و نرخ دوز فعلی ارائه کنند. این به کارگران آگاهی فوری از شرایط قرار گرفتن در معرض را می دهد نه اینکه آنها را ملزم کند برای گزارش های نشان دوره ای منتظر بمانند.

آیا دزیمترهای الکترونیکی می توانند جایگزین نشان های تشعشع غیرفعال شوند؟

نه همیشه. بیمارستان ها باید از مقررات محلی قابل اجرا و الزامات سازمانی پیروی کنند. دزیمترهای الکترونیکی ممکن است به عنوان یک ابزار نظارت عملیاتی اضافی در کنار برنامه‌های دزیمتری غیرفعال مورد استفاده برای سوابق رسمی دوز مورد استفاده قرار گیرند.

کدام بخش های بیمارستانی بیشتر از دزیمترهای الکترونیکی سود می برند؟

دزیمترهای الکترونیکی می‌توانند به ویژه در رادیولوژی مداخله‌ای، قلب و عروق، پزشکی هسته‌ای، تحقیقات مرتبط با تشعشع{0}}و سایر زمینه‌هایی که کارکنان ممکن است شرایط پرتوهای شغلی خود را تغییر دهند مفید باشند.

چگونه آلارم دزیمتر الکترونیکی ایمنی را بهبود می بخشد؟

هشدارها می‌توانند هنگام رسیدن به آستانه‌های دوز از پیش تعریف‌شده یا دوز{0}}به کارگران هشدار دهند و به کارکنان اجازه می‌دهند موقعیت، محافظ، زمان قرار گرفتن در معرض یا سایر شرایط کاری خود را بررسی کنند.

آیا دزیمترهای الکترونیکی برای کارکنان پزشکی هسته ای مفید هستند؟

آنها می‌توانند در برنامه‌هایی مفید باشند که اطلاعات نرخ واقعی -دوز و دوز زمان- ارزش عملیاتی بیشتری را ارائه می‌دهند. راهنمای بین المللی به طور خاص به مزایای بالقوه خواندن مستقیم دزیمترهای الکترونیکی در تأسیسات پزشکی هسته ای اشاره می کند.

آیا بیمارستان ها هنوز به تجهیزات نظارت بر تشعشعات دیگری نیاز دارند؟

بله. بسته به کاربرد، بیمارستان ها ممکن است به دزیمترهای غیرفعال بدن، دزیمترهای حلقه، سنجشگر تشعشع، مانیتورهای آلودگی و سایر ابزارهای تخصصی نیز نیاز داشته باشند.

افکار نهایی

کارکنان بیمارستانی که در اطراف تشعشعات یونیزان کار می کنند با چالشی روبرو هستند که به راحتی می توان آن را دست کم گرفت: قرار گرفتن در معرض اغلب نامرئی، تجمعی است و به شدت به شرایط کاری روزانه وابسته است.

دزیمتری سنتی برای پایش شغلی و ثبت دوز ضروری است. اما محیط های مراقبت های بهداشتی مدرن به طور فزاینده ای به بازخورد سریع تری نیاز دارند.

دزیمترهای الکترونیکی به بستن شکاف بین قرار گرفتن در معرض تابش و آگاهی کمک می کنند.

با ارائه-اطلاعات دوز زمان واقعی، خوانش‌های میزان دوز-و عملکردهای هشدار، می‌توانند از تصمیمات ایمن‌تر در طی مراحل طولانی حمایت کنند، آگاهی پرتودرمانی را در بین کارکنان بهبود بخشند و به بیمارستان‌ها کمک کنند تا شرایط غیرعادی در معرض قرار گرفتن را زودتر شناسایی کنند.

برای بیمارستان‌های شلوغ، به‌ویژه آنهایی که بخش‌های مداخله‌ای و پزشکی هسته‌ای فعال دارند، دزیمترهای شخصی الکترونیکی بیش از یک دستگاه نظارتی اضافی هستند. آنها بخشی از یک تغییر گسترده تر به سمت حفاظت از تشعشعات شغلی فعال تر هستند.

Astral Route از این رویکرد با راه‌حل‌های نظارت بر تشعشعات طراحی شده برای سازمان‌هایی که به پایش دوز شخصی قابل اعتماد و ابزارهای عملی ایمنی تشعشع برای محیط‌های کاری سخت نیاز دارند، پشتیبانی می‌کند.