سلام! به‌عنوان تامین‌کننده دزیمترهای تشعشع، من به طرز فوق‌العاده‌ای تلاش می‌کنم تا در مورد نحوه عملکرد یک دزیمتر گسیل الکترونی تحریک‌شده حرارتی (TSEE) اطلاعاتی را در مورد چگونگی کارکرد آن به کار ببرم. این یک فناوری شگفت انگیز است که نقش مهمی در نظارت بر تشعشع ایفا می کند.
بیایید با اصول اولیه شروع کنیم. دزیمترهای تشعشع ابزار ضروری هستند که به ما کمک می کنند میزان قرار گرفتن در معرض تابش را اندازه گیری کنیم. انواع مختلفی وجود دارد، اما امروز، ما روی دزیمتر TSEE تمرکز می کنیم.
بنابراین، TSEE دقیقا چیست؟ خوب، همه چیز به نحوه واکنش برخی مواد به تشعشعات خلاصه می شود. هنگامی که یک دزیمتر TSEE در معرض تابش قرار می گیرد، برخی از اتم های موجود در ماده حساس آن انرژی را از تابش جذب می کنند. این انرژی الکترون‌ها را از موقعیت‌های طبیعی خود در اتم‌ها رها می‌کند و چیزی را ایجاد می‌کند که ما آن را «الکترون‌های به دام افتاده» می‌نامیم. این الکترون‌ها در سطوح انرژی یا «تله‌های» درون ماده گیر می‌کنند.
کلید عملکرد دزیمتر TSEE در این است که چگونه می توانیم این الکترون های به دام افتاده را آزاد و اندازه گیری کنیم. اینجاست که بخش «تحریک حرارتی» وارد می‌شود. وقتی ماده دزیمتر را حرارت می‌دهیم، الکترون‌های به دام افتاده انرژی کافی برای فرار از تله‌های خود به دست می‌آورند. با فرار، آنها به اگزوالکترون هایی تبدیل می شوند که از سطح ماده ساطع می شوند.
برای اندازه گیری میزان قرار گرفتن در معرض تابش، ما به سادگی این اگزوالکترون ها را تشخیص می دهیم. تعداد اگزوالکترون‌های ساطع شده با مقدار تابشی که دزیمتر در معرض آن قرار گرفته است، رابطه مستقیم دارد. هر چه تشعشعات بیشتری به دزیمتر وارد شود، الکترون های به دام افتاده بیشتری ایجاد می شود و بنابراین، هنگام گرم شدن ماده، اگزوالکترون بیشتری منتشر می شود.
اکنون، اجازه دهید اجزاء و فرآیند کار را با جزئیات بیشتری توضیح دهم.
قلب دزیمتر TSEE ماده حساس آن است. این معمولاً یک کریستال یا یک ماده سرامیکی است که دارای خواصی است که به آن اجازه می دهد تا در هنگام قرار گرفتن در معرض تابش الکترون ها را به دام بیندازد. مواد مختلف ممکن است حساسیت های متفاوتی نسبت به انواع مختلف تابش، مانند اشعه آلفا، بتا، گاما یا اشعه ایکس داشته باشند. به عنوان مثال، برخی از مواد به پرتوهای گاما حساس تر هستند، پرتوهای الکترومغناطیسی پر انرژی که معمولاً در تأسیسات هسته ای و کاربردهای پزشکی یافت می شوند.
هنگامی که دزیمتر در حال استفاده است، در ناحیه ای قرار می گیرد که پایش تشعشع مورد نیاز است. می توان آن را به عنوان یک کارگر پوشیددزیمتر تابش پوشیدنی، امکان ردیابی شخصی قرار گرفتن در معرض تشعشع را فراهم می کند. یا می توان از آن استفاده کردراه حل نظارت بر آلودگی سطحی، به تشخیص وجود ذرات رادیواکتیو بر روی سطوح کمک می کند.
هنگامی که دزیمتر برای مدت معینی در معرض تشعشع قرار گرفت، زمان تجزیه و تحلیل داده ها فرا می رسد. ابتدا دزیمتر را به یک خواننده تخصصی می بریم. خواننده دارای یک المنت حرارتی است که به تدریج مواد حساس را در دزیمتر گرم می کند. با افزایش دما، الکترون های به دام افتاده شروع به رها شدن از تله های خود می کنند و به صورت اگزوالکترون منتشر می شوند.
اگزوالکترون های ساطع شده توسط یک آشکارساز الکترونی در خواننده شناسایی می شوند. آشکارساز یک سیگنال الکتریکی تولید می کند که متناسب با تعداد اگزوالکترون هایی است که تشخیص می دهد. این سیگنال الکتریکی به یک کامپیوتر یا یک واحد نمایش داده می شود. نرم افزار موجود در کامپیوتر سیگنال را تجزیه و تحلیل می کند و دوز تابشی را که دزیمتر در معرض آن قرار گرفته است محاسبه می کند. نتیجه معمولاً در واحدهایی مانند سیورت (Sv) یا میلی سیورت (mSv) نمایش داده می شود که واحدهای معمولی برای اندازه گیری دوز تابش هستند.
یکی از نکات مهم در مورد دزیمترهای TSEE، کاربردهای گسترده آنهاست. آنها به طور گسترده در صنعت هسته ای استفاده می شودپایش تشعشع برای مناطق کنترل شده. کارگران نیروگاه های هسته ای از این دزیمترها استفاده می کنند تا میزان قرار گرفتن در معرض تشعشعات خود را پیگیری کنند و ایمنی آنها را تضمین کنند. در زمینه پزشکی، دزیمترهای TSEE را می توان برای اندازه گیری دوز تابش دریافتی بیماران در طول روش های رادیوتراپی یا اشعه ایکس استفاده کرد. آنها همچنین می توانند در پایش محیطی برای تشخیص سطوح تشعشع پس زمینه و هرگونه نشت تشعشع غیرمنتظره استفاده شوند.
مزیت دیگر دزیمترهای TSEE پایداری طولانی مدت آنهاست. الکترون‌های به دام افتاده در ماده حساس می‌توانند برای مدت طولانی در دام باقی بمانند، به این معنی که دزیمتر می‌تواند قرار گرفتن در معرض تابش را در دوره‌های طولانی به دقت ثبت کند. این آنها را برای نظارت مداوم تشعشع ایده آل می کند.
با این حال، مانند هر فناوری، دزیمترهای TSEE نیز محدودیت هایی دارند. به عنوان مثال، فرآیند گرم کردن در خواننده می تواند کمی وقت گیر باشد. حرارت دادن مواد به دمای مناسب و اندازه گیری اگزوالکترون ها مدتی طول می کشد. همچنین حساسیت دزیمتر می تواند تحت تاثیر عواملی مانند دما و رطوبت در طول استفاده عادی از آن باشد.
اگر قصد تهیه دزیمتر تشعشع را دارید، چند نکته وجود دارد که باید در مورد آنها فکر کنید. می توانید بررسی کنیدنحوه انتخاب دزیمتر تابشبرای چند نکته مفید یکی از مواردی که باید در نظر بگیرید نوع تشعشعی است که باید نظارت کنید. دزیمترهای مختلف حساسیت های متفاوتی به اشعه آلفا، بتا، گاما و ایکس دارند. شما همچنین باید در مورد دقت دزیمتر و نحوه استفاده از آن فکر کنید.
اگر به دنبال یک لایه ایمنی اضافی هستید، ممکن است بخواهید یک مورد را در نظر بگیریددزیمتر تشعشع با زنگ هشدار. این دوزیمترها می توانند زمانی که دوز تشعشع از حد معینی فراتر رفت به شما هشدار می دهند و به شما هشدار اولیه برای اقدام می دهند.
بنابراین، اگر به دنبال یک دزیمتر تابش قابل اعتماد هستید، چه دزیمتر TSEE یا نوع دیگری، ما اینجا هستیم تا به شما کمک کنیم. ما طیف گسترده ای از دزیمترهای با کیفیت بالا را ارائه می دهیم که می تواند نیازهای خاص شما را برآورده کند. چه در صنعت هسته ای، چه در زمینه پزشکی، و یا درگیر نظارت بر محیط زیست باشید، ما راه حل مناسبی برای شما داریم. اگر سؤالی دارید یا می خواهید جزئیات مورد نیاز خود را با هم در میان بگذارید، در تماس با ما دریغ نکنید. ما بسیار خوشحالیم که گپ داشته باشیم و به شما کمک کنیم دزیمتر مناسب برای موقعیت خود را پیدا کنید.
مراجع
- آتیکس، FH (1986). مقدمه ای بر فیزیک رادیولوژی و دزیمتری پرتو. وایلی.
- جانز، HE، و کانینگهام، JR (1983). فیزیک رادیولوژی. چارلز سی توماس.
