اگر تا به حال فیلم فوران آتشفشانی را تماشا کرده باشید، میدانید که این فقط گدازه و خاکستر نیست، گاز سمی، سنگ در حال سقوط و زمین وجود دارد که به سرعت در حال جابجایی است، حتی اولین واکنشدهندهها نیز نمیتوانند به یک مایلی منطقه خطر دسترسی پیدا کنند. به عنوان فردی که 8 سال گذشته را صرف ساخت ربات های ردیابی واکنش اضطراری کرده است، همیشه از من می پرسند: این چیزها واقعاً چگونه مکانی را که توسط آتشفشان ها مورد اصابت قرار گرفته است کنترل می کنند؟ اینطور نیست که یک ربات فقط غلت بزند و همه چیز را درست کند. علم زیادی پشت آن نهفته است، و ما پس از هر استقرار در دنیای واقعی، طرحهای خود را تغییر دادهایم تا در مواقعی که هر ابزار دیگری از کار بیفتد، آنها کار کنند.
ابتدا، بیایید آنچه را که یک محل فوران آتشفشانی برای انسان ها (یا حتی روبات های معمولی) بسیار وحشتناک می کند، تجزیه کنیم. هنگامی که یک آتشفشان می وزد، شما در همان لحظه با سه تهدید بزرگ روبرو هستید: خاکستر آتشفشانی، جریان های آذرآواری و گاز سمی. خاکستر فقط کثیف نیست - تیز، ساینده است و در همه چیز نفوذ می کند. فیلترهای هوا را مسدود می کند، لنزهای دوربین را خراش می دهد و اگر ربات آب بندی مناسبی نداشته باشد، می تواند قطعات متحرک را مسدود کند. جریان های آذرآواری آن دسته از ابرهای سریع متحرک سنگ و گاز هستند که می توانند با 1800 درجه فارنهایت برخورد کنند و با سرعت 100 مایل در ساعت حرکت کنند – هیچ انسانی حتی برای یک ثانیه هم نمی تواند از آن دوام بیاورد. سپس گاز وجود دارد: دی اکسید گوگرد، سولفید هیدروژن، و مونوکسید کربن، به نام چند. بیشتر رباتهای معمولی نمیتوانند آن را تشخیص دهند، و برخی حتی نمیتوانند گرما را تحمل کنند، بنابراین قبل از اینکه نیم مایل به داخل بروند، از کار میافتند.
رباتهای ردیابیشده به یک دلیل بسیار ساده، ستون فقرات اینجا هستند: چرخها به راحتی در خاکستر، گل یا سنگ گدازه شکسته گیر میکنند. آهنگها وزن ربات را در ناحیه بزرگتری توزیع میکنند، بنابراین در خاکستر سست فرو نمیروند یا روی شیبهای تند و مرطوب که اغلب پس از فوران میآیند، نمیلغزند. ما روباتهای خود را در زمینهایی با شیبهای 30 درجه، پوشیده از خاکستر ریز 6 اینچی و حتی روی سنگهای گدازهای متلاشیشده آزمایش کردهایم - آنها نمیلغزند و مانند جایگزینهای چرخدار گیر نمیکنند. این غیرقابل مذاکره برای ورود به مکان هایی است که اولین پاسخ دهندگان نمی توانند.
حال، این روباتها وقتی در منطقه خطر قرار میگیرند واقعاً چه میکنند؟ بیایید با اصول اولیه شروع کنیم: recon. هنگامی که یک آتشفشان فوران می کند، اولین چیزی که باید بدانید این است که نقاط داغ کجا هستند، آیا فوران بیشتری در راه است یا خیر، و آیا افرادی در دام افتاده اند یا خیر. یک پهپاد معمولی ممکن است توسط باد آتشفشانی منفجر شود، اما یک ربات ردیابی شده زمینخورده است، بنابراین میتواند ساعتها (حتی روزها، اگر آن را درست تنظیم کنیم) در جای خود بماند و دادهها را بدون توقف ارسال کند. ما استقرارهایی داشتیم که در آن رباتهای ما یک منطقه 1 مایل مربعی را در 4 ساعت ترسیم کردند - چیزی که یک تیم از انسانها 2 روز طول میکشد و آنها در تمام مدت در معرض خطر هستند.
اما این بخشی است که مکان های آتشفشانی را بسیار مشکل می کند: هوا و محیط زیست بسیار سمی تر از سایر مناطق فاجعه آمیز هستند. اینجاست که ربات واکنشگر محیط خطرناک CBRN وارد میشود—صبر کنید، این همان پیوندی است که قبلاً ذکر کردم، درست است؟ این مدل به طور خاص برای مکان هایی با خطرات هسته ای، شیمیایی یا بیولوژیکی ساخته شده است، که آتشفشان ها قطعاً به حساب می آیند. دارای یک شاسی مهر و موم شده است تا خاکستر نتواند وارد آن شود و حسگرهایی دارد که دی اکسید گوگرد، سولفید هیدروژن و حتی سطوح CO2 آتشفشانی را دریافت می کنند. ما یکی از اینها را پس از فوران کوچکی در سال 2021 در اورگان آزمایش کردیم - صبر کنید، نه، در واقع این یک آتشفشان خاموش بود که فوران بخار داشت، بنابراین خاکستر و گاز وجود داشت، و ربات 12 ساعت متوالی دوید و سطوح گازی را در زمان واقعی به عقب برگرداند که اولین پاسخ دهندگان برای تصمیم گیری در مورد اینکه آیا فرستادن اطلاعات از نوع انسان بی خطر است یا خیر. ضخیم
چیز بزرگ دیگری که مناطق آتشفشانی به ربات ها می اندازند: دمای متغیر است. در طول روز، پس از فوران اولیه، خورشید می تواند خاکستر را تا بیش از 100 درجه فارنهایت گرم کند، اما در شب، می تواند تا انجماد کاهش یابد، به علاوه هنوز گرمای باقی مانده از جریان های گدازه وجود دارد. روباتهای ردیابی شده ما دارای جایگاههای الکترونیکی کنترلشده با آب و هوا هستند، بنابراین حسگرها و رایانهها در روز بیش از حد گرم نمیشوند یا در شب یخ نمیزنند. همچنین، خود آهنگها از یک ترکیب لاستیکی مقاوم در برابر گرما ساخته شدهاند—بدیهی است که ما این را در جریان مستقیم آذرآواری آزمایش نکردیم، اما آنها را روی سنگ گدازهای 300 درجه فارنهایت قرار دادیم (صبر کنید، آنقدر داغ نیست که لاستیک را ذوب کنید، اما آنقدر داغ است که دست انسان را تاول بزند) و آنها نگه داشتند. این یک ارتقای بزرگ نسبت به اولین مدلهایی است که 5 سال پیش ساختیم، که باعث میشود مسیرها پس از یک ساعت در چنین گرمایی فرسوده شوند.
صبر کنید، بیایید در مورد استقرار واقعی برای ساخت این بتن صحبت کنیم. در سال 2022، فورانی در جزایر قناری رخ داد - لا پالما، اگر به خاطر داشته باشید. جریانهای گدازهای شهرها را پوشانده بودند، و خدمات اورژانس محلی باید دو چیز را بدانند: آیا هنوز افرادی در مناطقی که گدازهها را پوشانده بود گرفتار شدهاند، و آیا گاز برای تنفس در محلههای مجاور امن است؟ ما سه ربات ردیابی شده خود را به آنجا فرستادیم. اولین مورد برای بازبینی بود: یک دوربین حرارتی داشت، بنابراین می توانست گرمای بدن انسان را از طریق خاکستر و حتی دیوارهای شکسته ساختمان دریافت کند. دو نفر را پیدا کرد که در زیرزمینی پنهان شده بودند که امدادگران اولیه نتوانستند به آنجا برسند زیرا زمین همچنان در حال تغییر بود. دومین مورد، ربات شناسایی CBRN و ردیابی خطرناک شناسایی بود که از حسگرهای گاز برای ترسیم سطوح دی اکسید گوگرد استفاده می کرد. این نشان میدهد که ستون گاز در حال دور شدن از مناطق مسکونی است، بنابراین آنها مجبور نبودند یک محله را بی جهت تخلیه کنند. ربات سوم یک پمپ کوچک و قابل حمل برای آزمایش منابع آب حمل می کرد - خاکستر آتشفشانی می تواند وارد مخازن شود و آب را برای آشامیدن ناامن کند، به طوری که داده ها به شورای محلی کمک کرد تا بفهمد چه زمانی استفاده مجدد از آب لوله کشی مناسب است.
اما همه چیز روان نیست، درست است؟ ما رباتها را در مناطق آتشفشانی شکستهایم. یک بار، در ایسلند، خاکستر وارد پیوندهای داخلی پیست شد و ربات در نیمه راه یک شیب گیر کرد. 2 ساعت طول کشید تا آن را برگردانیم، و تا آن زمان جریان گدازه تغییر کرده بود، بنابراین به هر حال به آن داده ها نیاز نداشتیم. به همین دلیل است که ما رباتهای خود را طوری میسازیم که ماژولار باشند—اگر سنسوری خراب شود، میتوانید آن را در عرض 5 دقیقه در میدان تعویض کنید، بدون ابزار خاصی. و ما مطمئن میشویم که عمر باتری آنها به اندازه کافی برای بازگشت در صورت عدم نیاز به آنها باشد. مکانهای آتشفشانی غیرقابل پیشبینی هستند، بنابراین داشتن رباتی که نیازی به یک تیم کامل برای رفع مشکل ندارد، مهم است.
چیز دیگری که مردم درباره آن صحبت نمی کنند: خاکستر آتشفشانی خورنده است. این فقط ساینده نیست – آن ذرات ریز دارای مواد شیمیایی هستند که اگر بیش از چند ساعت روی آن بنشینند فلز و پلاستیک را از بین می برند. بنابراین روباتهای ما یک سیستم خود تمیز شونده دارند: نازلهای کوچک هوا که خاکستر را از روی شاسی و مسیرها در حین حرکت بیرون میدهند. این یک تغییر دهنده بازی بوده است. قبل از اینکه آن را اضافه کنیم، باید بعد از هر استقرار یک ربات کامل را حذف کنیم، اما اکنون میتوانیم یک ربات را به بیرون بفرستیم، 8 تا 12 ساعت داده دریافت کنیم و روز بعد دوباره آن را بدون تمیز کردن ارسال کنیم. وقتی هر دقیقه در یک فاجعه مهم است، در زمان بسیار صرفه جویی می شود.
صبر کنید، بیایید این را با دیگر رباتهای اضطراری مقایسه کنیم تا مشخص شود که چرا مدلهای ردیابی شده در اینجا بهترین عملکرد را دارند. روباتهای چرخدار ممکن است در زمینهای مسطح سریعتر باشند، اما در خاکستر آتشفشانی که مانند ماسههای ریز است، با هر قدم ۲ تا ۳ اینچ فرو میروند. کوادکوپتر؟ آنها نمی توانند باد اطراف فوران را تحمل کنند - باد آتشفشانی اغلب 20 تا 30 مایل در ساعت است و خاکستر می تواند پروانه های آنها را مسدود کند. حتی پهپادها با دوربین های حرارتی برای دیدن توده های ضخیم خاکستر تلاش می کنند. ربات های ردیابی شده ما با حداکثر سرعت 3 مایل در ساعت حرکت می کنند، اما قابل اعتماد هستند. آنها می توانند جایی بروند که ربات های دیگر نمی توانند، و در آنجا می مانند.
در مورد نظارت طولانی مدت چطور؟ مناطق آتشفشانی پس از چند روز به حالت عادی باز نمی گردند. ممکن است نشت گاز باقیمانده، جابجایی زمین، و فوران های کوچک برای هفته ها و حتی ماه ها وجود داشته باشد. رباتهای ردیابیشده ما را میتوان طوری برنامهریزی کرد که گشتزنیهای از پیش تعیینشده را هر چند ساعت یکبار انجام دهند—آنها مسیر خاصی را میرانند، گاز را میخوانند، عکسها را پس میفرستند، و اگر چیزی تغییر کرد (مانند افزایش سطح CO2)، به تیم هشدار میدهند. ما یک ربات در لا پالما داشتیم که به مدت 21 روز مستقیم روی یک مجموعه باتری کار میکرد (ما از لیتیوم یون قابل شارژ و با عمر طولانی استفاده میکنیم، بنابراین نیازی به تعویض باتریها در هر روز نیست) یک لوله گدازه را زیر نظر داشت. آن لوله هنوز فعال بود، بنابراین دادههایی که به دست آوردیم به دانشمندان کمک کرد تا پیشبینی کنند که گدازهها چه زمانی از جریان میافتند.
حالا، من باید صادق باشم - این روبات ها ارزان نیستند. قیمت یک ربات ردیابی اضطراری خوب حدود 50 هزار دلار است و مدلهای CBRN به دلیل سنسورهای تخصصی حتی بیشتر از آن هستند. اما وقتی آن را با هزینه ارسال اولین واکنشدهنده به منطقه خطر یا حتی هزینه عدم دریافت اطلاعات دقیق در طول فوران مقایسه میکنید، بیمعنی است. در لا پالما، سرویسهای اورژانس محلی به ما گفتند که دادههای رباتهای ما به آنها کمک کرد تا از 3 تخلیه غیرضروری جلوگیری کنند، که صدها هزار دلار صرفهجویی کرد و مهمتر از آن، 2000 نفر را از قرار گرفتن در معرض گاز سمی حفظ کرد. این ارزش هر پنی را دارد.
من می دانم که بسیاری از مردم فکر می کنند ربات ها پاسخ اضطراری را به عهده می گیرند، اما این چیزی نیست که ما در مورد آن هستیم. ربات های ردیابی شده ما یک ابزار هستند—آنها به اولین پاسخ دهندگان اجازه می دهند وظایف خود را بهتر انجام دهند. آنها خطر را از مناطقی که برای انسان بسیار خطرناک است خارج می کنند، بنابراین اولین پاسخ دهندگان می توانند روی مناطقی که باید باشند تمرکز کنند. هنگامی که یک آتشفشان فوران می کند، اولین چیزی که تیم به آن نیاز دارد داده های دقیق و لحظه ای است و روبات های ما این اطلاعات را به آنها می دهند. بدون آن، آنها کور پرواز می کنند، و آن زمانی است که اشتباهات اتفاق می افتد.


اگر بخشی از یک تیم واکنش اضطراری یا یک دولت محلی هستید که با مناطق خطر آتشفشانی سروکار دارد، میدانید که داشتن ابزار قابل اعتماد در هنگام وقوع فاجعه چقدر مهم است. ما فقط ربات نمی فروشیم - ما با شما کار می کنیم تا آنها را برای نیازهای خاص شما سفارشی کنید. به یک ربات با حسگرهای حرارتی اضافی برای یافتن افراد به دام افتاده نیاز دارید؟ ما می توانیم آن را اضافه کنیم. آیا به یکی نیاز دارید که بتواند گرمای اضافی را برای نظارت بر جریان های گدازه تحمل کند؟ ما می توانیم کنترل آب و هوا را تغییر دهیم. تیم ما با روباتهای ما در میدان بوده است، بنابراین میدانیم چه چیزی در شرایط فاجعهبار واقعی کار میکند و چه چیزی کار نمیکند.
اگر به دنبال تجهیز تیم خود به رباتهای ردیابی واکنش اضطراری هستید، یا میخواهید درباره اینکه چگونه ربات واکنشدهنده محیط خطرناک CBRN یا ربات ردیابی شناسایی و شناسایی خطرناک CBRN ما میتواند در مناطق آتشفشانی کمک کند، با تیم ما تماس بگیرید تا یک مشاوره راهاندازی کنید. ما شما را از طریق استقرار در دنیای واقعی خود راهنمایی می کنیم، به همه سؤالات شما پاسخ می دهیم و به شما کمک می کنیم راه حل مناسب برای نیازهای خود پیدا کنید. از آنجا که وقتی یک آتشفشان فوران می کند، شما وقت ندارید ابزارهای اثبات نشده را آزمایش کنید - به چیزی نیاز دارید که وجود داشته باشد، کار کرده باشد، و تیم شما را ایمن نگه دارد.
مراجع:
- سازمان زمین شناسی آمریکا (2022). خطرات گاز آتشفشانی و خاکستر در مناطق فوران. وزارت کشور آمریکا
- فدراسیون بین المللی صلیب سرخ و جمعیت هلال احمر. (2023). روباتیک اضطراری در واکنش به بلایا: مطالعات موردی از لا پالما و سایر رویدادهای فوران
- مجله رباتیک میدانی. (2021). ربات های متحرک ردیابی شده برای زمین های شدید در سناریوهای فاجعه آتشفشانی. وایلی.
- کمیسیون اروپا حفاظت مدنی و عملیات کمک های بشردوستانه. (2022). ابزارهای تشخیص CBRN برای تیم های واکنش اضطراری در بلایای طبیعی.
